Na zes weken school eindelijkweer eens varen, met de Princes Christina, één van de tweebinnenvaartopleidingsschepen van het Scheepvaart en Transportcollege. Maandagen woensdag varen we dagtochten door de Rotterdamse haven. De klas wordt dan invier groepen ingedeeld, waarmee je elk dagdeel een ander onderdeel  beoefend.

Sinds de zomervakantie komt ergeregeld een vreemd (kikkerkwakend klinkend) geluid onder de motorkap vandaan.Terug in Nederland heeft een gerenommeerd garagebedrijf er naar gekeken, met deconclusie dat de Multiriem (een van de V-snaren) ‘op den duur’ aan vervangingtoe was. “Beetje siliconenspray erover, en je hoort er voorlopig niets meervan!”, was het advies. De siliconenspray heeft nooit geholpen, integendeel, hetgeluid werd allen maar erger! 

“Binnenvaart? Ooh leuk joh, lekker de zee op enzo!” Of: “Binnenvaart? Ehm, en dat is?” In het meest positieve geval is het: “Binnenvaart, is dat niet met die zandschepen op het Spaarne?!” Vrijwel altijd krijg ik één van deze reacties als ik Haarlemse leeftijdsgenoten vertel wat ik studeer. Binnenvaart leeft blijkbaar totaal niet onder in ieder geval de Haarlemse jongeren. Terwijl er via Haarlem toch heel wat zand naar de Cruiquis, Hillegom en Katwijk wordt verscheept. Afgelopen week ben ik daarom eens langs het Spaarne gaan wandelen en heb een aantal rasechte Haarlemse jongeren drie vragen over de binnenvaart gesteld.

Het enige nadeel van wonen in Haarlem en studeren in Rotterdam is de tweeënhalf uur reistijd elke dag. Als student doe je dat (dankzij de gratis OV-studentenkaart) uiteraard per trein. Meestal gaat dat prima, maar zo af en toe heb je van die dagen..