Maandagochtend, het werk begint weer. Henny rijdt vroeg weg om de oudste naar het internaat te brengen. Janarie, zoon(tje) en ik varen naar Pontoise. De 2^e Paasdag en het lekkere weer maken dat het flink druk is langs de oevers in Parijs. Wat een verschil met Parijs by night!

De dag erop is Pasen voorbij, dus wordt er weer geladen in Frankrijk. Zo ook in Pontoise. Bijna midden in het stadje staat om 08:00 de eerste vrachtwagen klaar om zijn maïs in ons ruim te storten. Er is maar één vrachtwagen beschikbaar, dus hij zal negen keer tussen silo (net buiten de stad) en schip moeten rijden. Het is een goed leermoment want de laatste twee vrachtwagenlozingen komen altijd nèt op de verkeerde plek terecht. Ook vandaag, dus dat wordt scheppen! We varen ’s avonds nog tot Creil, Daar aangekomen is het schip weer schoongespoten, dat hoort er ook bij, na het laden.. zéker bij maïs

De werkzaamheden gaan de volgende dag gewoon door, maar dan in het herft: boenen, borstelen, meniën.. En ‘s avonds, tijdens een spookachtig onweer, veel schrijven voor deze weblog.

Het Canal du Nord is nog steeds gesloten, dus we gaan weer via Saint-Quentin. Net na de tunnel kruisen we de Picaro. Een mooi moment om weer bij mijn eigenlijke stageschip aan boord te stappen. De Picaro heeft in Rotterdam rollen staal geladen voor Bonneuil aan de Marne. Dat betekent nogmaals door de tunnel en nogmaals (2x) door Parijs. Niet slecht uitgekiend!

In de tunnel		De lange Rame

Zondag, uitslaapdag. We liggen voor precies hetzelfde sluisje als anderhalve week geleden met de Westropa. En dat sluisje begint vandaag pas om 08:30 met schutten. De ochtendwolken verdwijnen en maken in de middag plaats voor zon. Het wordt zomers ‘heet’, als dat nog een paar dagen voorduurt, wordt het zwemmen!