Maandag, de laatste dag van dit schooljaar dat ik naar Rotterdam reis om een schriftelijke toets af te leggen. Koppelen/ontkoppelen en Veiligheid (VCA) staan op het programma. Tijdens het multiplechoice invullen van het VCA-examen bedenk ik me dat ze het toch wel weer héél makkelijk maken voor ‘ons MBO-ers’, des te meer als je het vergelijkt met de Havo, die ik vorig jaar heb afgerond. Dus een uurtje later ga ik vol vertrouwen terug naar het lokaal om te horen wie er in de prijzen valt, en wie niet. Wié niet?! Rens niet! Eén fout teveel! Oeioei, voortaan zal ik m’n eigenwijze mond maar houden over dat MBO-niveau. Gelukkig is het te herkansen: “maar, áls je voor die herkansing slaagt, krijg je geen VCA-pasje hoor! Mocht je dat wel willen dan moet je het buiten school om halen”, aldus mijn Veiligheiddocent. Aha, zo belangrijk is het dus om het veiligheidexamen (perse vóór aanvang van de matrozenstage) af te leggen...

Jawel, die matrozenstage komt steeds dichterbij! Na een lange zoektocht is uiteindelijk de spits ‘Picaro’ bereid gebleken om mij 4,5 maand mee te nemen. Gelukkig, want om mijn stage op een 135-meterschip af te leggen (zoals het overgrote deel van mijn klasgenoten) en in die tijd 10 keer dezelfde route langs Duisburg af te leggen, dat trekt mij niet zo. Nee, dan veel liever door de ondiepe Franse kanaaltjes baggeren en minstens 250 sluisjes passeren op weg naar de Middellandse Zee, met een spits!

De week wordt verder gevuld met het lenen van alle seizoenen van DVD-soapserie ‘Westenwind’, voor als er aan boord even geen matrozenkarweitjes meer zijn. Eind van de week even langs Bureau Voorlichting Binnenvaart voor de laatste besprekingen omtrent de promotie van de kleine binnenvaart. En – niet te vergeten - op de allerlaatste schooldag vier uur aan gemiste schoolzwemlessen inhalen.