En dus staan we zaterdagochtend om 08:00 bij ‘de buurman’ in de achtertuin. Voordat we het boedelbakje (nadruk op ‘-je’) op de trekhaak gekregen hebben, zijn we ruim een kwartier verder. We komen dan ook behoorlijk te laat in Ulft , maar dat blijkt geen probleem; “Och, we hebben er daarnet nog even twee richtingaanwijzerlichtjes opgezet! Het is namelijk een (100km/u-aanrijding-) schadebrommer, dus we hebben alles opnieuw op het frame gezet..” Aah, vandaar die prijs.. Het transport terug is eveneens een verhaal apart. De brommer is natuurlijk nèt 10 centimeter te lang om goed in het boedelbakje te passen, dus besluiten we om het voorwiel aan de voorkant wat te laten uitsteken. Flink zeil eroverheen, en maar hopen dat de politie de andere kant opkijkt!

De terugreis verloopt gelukkig prima. De brommerplannen en –reisideeën vliegen door de auto; beide vrienden zijn laaiend enthousiast! Éen der Pa’s kijkt wat minder blij als hij ziet waar zijn zoon mee thuisgekomen is. De vraag of de brommer daar in de garage mag komen staan wordt dan ook negatief beantwoord. En dus staat de brommer voorlopig bij ons Anti-kraakhuis in de tuin..