In Limay staan een paar grote zwarte bolders, bovenop een dijkje. ‘Mooie oefenpalen’, vindt Thijs. Dus legt hij tijdens het lossen een touw om een van de palen met de boodschap: “Zo, nu mag je net zolang proberen los te gooien, tot het drie keer achter elkaar lukt!” Het lukt na verloop van tijd steeds vaker om het touw eraf te slingeren, maar drie keer achter elkaar, nee. Het lospersoneel vindt het ook erg vermakelijk, en bieden achter elkaar aan om het touw voor me van de bolder te pakken. “Non non, het is als oefening, laat maar zitten!” Bij het lossen van de laatste vier rollen, moet er een hijsband aan te pas komen, daarmee kunnen de rollen die toch nog te dicht bij elkaar stonden er alsnog uitgehesen worden. Tegen het middaguur zijn we leeg.

En dan op zoek naar een volgende reis. Voorlopig ook hier in Frankrijk nog erg weinig werk. We besluiten terug te varen naar Conflans, met een tussenstop in Triel voor een flinke wandeling door de heuvels langs de Seine. Een erg mooie tocht, maar met een venijnig staartje: de nacht én dag die erop volgen ben ik aardig van de kaart, ziek.. Woensdag ben ik gelukkig weer opgeknapt, dus kan weer aan het werk: Buikdenning (ruimvloer) verven! Het is een behoorlijk oppervlak, zeker met een klein rollertje, maar na twee dagen is de vloer mooi rood geschilderd. Nog meer goed nieuws: we zijn aan de reis: 250 ton koolzaad van Vernon naar Spyck. Volgende week maandag zullen we laden.

Soms, héél soms, vraag ik me weleens af waar ik beland ben. Vrijdagochtend 06:30 heb ik zo’n moment: het is het moment dat de wekker afgaat, om naar Vernon te varen. Het stukje Seine van Conflans naar Vernon is afvarend een halve vaardag ver, en met vier dagen de tijd om er te komen kan ik me veel verschillende scenario’s voorstellen van ‘wanneer er naartoe te gaan’, behálve vrijdagochtend zó vroeg! Ach, er zal wel logica achter zitten, die je leert waarderen als je op leeftijd komt ;-)

We vullen het weekend met weer een flinke wandeling (zonder gevolgen dit keer..) en nog wat las- en schilderwerk in het ruim. Zondag is de melddag, dan zou je je officieel moeten melden bij de silo, maar daar is in het weekend – natuurlijk – niemand. Zondag is het ook internationale vrouwendag, en daar doen we op de Picaro aan mee. Afwassen en koken is mijn aandeel.